Khemdang's's profile**~PhiLlDeLla~**PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    February 22

    เซง*

    สอบก้อจะสอบทำมัยอารายอารายยังไม่ลงตัวว่ะเนี่ย
     
    ถะหลั่ว กูอยากเจอมึงจังเรยอ่ะ......
     
    อยากเพ้อเจ้อใส่มึงมากมาย จะโทรไปก้อไม่มีเวลา
     
    เหนมึงเคร่งเครียดกะการอ่านกดหมายของมึง
     
    เพื่อมึงจะไป เยล หุหุ
     
    อยากจะบ้าตายโอ้ยยย  โถ่เว้ยยย
     
    เนทที่ห้องก้อใช้ไม่ได้ ต้องมาใช้ห้องเพื่อนโอ้ยยยย
     
    มหาเซง สอบก้อไม่ได้อ่านหนังสือซักที วุ้ย
     
    มัวแต่พล่าม พล่ามไปก้อเท่านั้น
     
    ไปเก็บศพกูที่ Harrisburg ด้วยนะ โดน ชอคโกแลตทับตาย
    October 27

    เรื่องเชี่ย เชี่ย

     เชี่ยเอ้ย
    แม่งรายว่ะ
    มัยกูต้องเจอแต่เรื่องเชี่ย เชี่ย ด้วยนิ่
    กูทนไม่ไหวแร้ว บอกตรง ตรง
    ความรู้สึกกูไปแร้วว่ะ ที่เหลือให้มึงอยู่น้อยนิด
    ตอนนี้ไม่มีเหลือแร้วอิดอก เวนตะไล
    โอ้ย หมดคำบรรยาย
    ไม่อยากฟังคำปลิ้นปล้อน ตอแหลอีกแระ
    พวกกูเหนื่อย พอ
    ++++++++++++++++++
    มัยกูต้องมานั่งบื้อด้วยเนี่ย
    กูว่าจะออกไปแร่ดตามทางซะหน่อย
    ทำไมมันขี้เกียจงี้ฟร่ะ
    อยากไปชอปปิ้ง ทั้งทั้งที่มะมีตัง
    เห่อ แร้วงัยนั่งคิดไปคิดมา
    กูต้องร่วมชะตากรรมกะมึงจิงจิงหรอ
    อิบ้า
    เห่อลองดูละกันไม่มีอารายแย่หรอกเนอะ
    ดีใจเหมือนกันที่มีมึงเปนเพื่อนกู
    บ่นหลายเรื่องรวมกัน
    ก้อทำได้เนอะกู
    September 12

    -*-

    ในขณะที่มีหล่ยชีวิตกำลังหลับไหล

    ยังมีคนอีกคนนึงกาลังนั่งเศร้าใจอยู่

    เรื่องรัยว่ะ?....เออ นั่นนะสิ

    แร้วนี่เท่าไหร่จะว่าง

    เบื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้นแระเป็นอยู่

    อยากหลุดพ้นออกไปซะที

    บางครั้งก้อไม่รู้สิ

    ให้อยู่ก้ออยู่ได้นะ

    แต่บางครั้งก้อไม้ไหวจริงๆน่ะ

    พอเหอะแร้วนี่เราทำรายอยู่เนี่ย

    รู้ตัวเองซะมั่งนะSarcastic

     

    September 01

    เรื่องของกูที่เกี่ยวกะครัย?

    สงสัยมันใกล้แร้วแหละ
    มันคงใกล้จะถึงเวลาแร้ว
    กูว่ามันคงจะไม่ยืดยาวไปมากกว่านี้แร้วมั้ง
    เหมือนจะคิดไปเองแต่ป่าวนะ....จิง จิง
    เหมือนมันหยุดอยู่แค่นี้ เอ่อ...พอเหอะ
    บ่นมากไปก้อเท่านั้น มิมีครัยมารับรู้อยู่แร้วนิ่
    --------------
    จะไม่อารัยแร้ว ปลงตก หลายเรื่อง
    เชอะไม่สนแร้ว กูไม่สนใจมึงแร้วนะ
    พอ...
     
    -------------
    เหมือนกูเปนรัยครัยช่วยคิดที?!?
     
    อยากกลับไปเมกาโว้ย 
    August 10

    -*-

     

    รันทด

     โอ่ย โอ่ย คะแนนช้าน
    มิดเทอมแสนสุดเศร้า
    (ที่เศร้านี่กูทำตัวกูเองป่าวว่ะ)
    ไม่นะ ไม่นะ เทอมนี้ออกจะแสนดี
    แต่แอบฟุ้งซ่านไปนิดส์นึง..(เหรอ)
    ทำมัย ทำมัย คะแนนแอบเชรี่ยงี้เนี่ย
    อิอุ๋ยมึงจะยืนหยัดหยัด กะกูช่ายมั้ยไฟนอลน่ะ
    กูเชื่อเว้ยว่าเราต้องทำได้..(ถ้าไม่มีจีนมาคอยขวาง)
    ***
    ต่อไปนี้นะกูจะเผชิญโลกอันกว้างใหญ่นี้คนเดียวก้อได้
    มึงไปตามทางของมึงเหอะแร้วหลังจากซัมเมอร์หน้าค่อยมาเจอกันนะ
    มึงก้อไม่ผิดที่มึงจะไม่ผจญภัยไปกะกู...(กูคิดว่างั้นนะ)
    ล่องลอยไปกะอนาคตที่ไม่มีครัยรุ้มาก่อน แม้กระทั่งตัวกูเองยังไม่มั่น
    ใจเรยว่ากูจะทำได้มัย...(ให้กูไปคนเดียวเนี่ยนะ..กูไม่รุ้จักใครนะเว้ย)
    อ่าว แร้วนี่กูจะสร้างพีรามิดหรอเนี่ย -*- เฮ้อ
    ไม่มีครัยสนใจจะไปผจญภัยกะกูที่คาสิโนเรยหรอ
    สนใจกูหน่อยเหอะ นะนะ นะนะ...
     
    August 05

    บ้า บอ

     
    ข้อสอบหลายๆวิชามิดเทอมที่ผ่านมา
     
    อยากตาย...ไปหลายวิชาเรยกู
     
    วิชาแรกที่ยกความอยากตายให้
     
    โดยไม่ต้องคิดเรยคงต้องเป็น"จีน"
     
    เซงไปหลายตลบ อ่านบ้าอ่านบอ
     
    มาหลายปีก้อยังไม่มีอะไร ติดหนังหัว
     
    เบื่อตัวเอง อยากหยุดทุกอย่างเอาไว้
     
    ไม่ต้องคิดรัยทำรัย อยากใช้ชีวิต
     
    โดยไม่ต้องคิดอะไร ไม่ต้องมีคนมาคอยจ้ำจี้จ้ำไช
     
    ให้ทำนู่นทำนี่(คงต้องรอโอกาสแบบนี้อีกหลายชาติ)
     
    ให้ตายชาตินี้ก้อไม่มีวัน รู้ตัว...  
    July 10

    เป็นช้านได้มั้ย?

    สิ่งที่ฉันรอก็คือรักที่เธอนั้นมีให้ 
    แต่แล้วก็พบอะไรใหม่ๆ 
    ไม่ใช่ฉันคนเดียวที่เฝ้ารอ
    อยากรู้ความในจริงใจจากปาก
    ว่าเธอเคยรักผู้ใดหรือไม่
    หากแม้ในใจเธอไม่มีใคร 
    จะเป็นฉันได้ไหม ถ้าเธอลอง
    
     รักฉันบ้าง หากหัวใจยังว่าง 
    แอบคอยเธออยู่ ไม่รู้อีกนานไหม
    ขาดคนอิงแอบ แนบชิดเคียงใกล้ 
    หากเหงาเมื่อไหร่ มีฉันอยู่ตรงนี้...ไง
    
    อาจมีหลายคนที่เธอเห็นว่าเค้านั้นดีกว่า 
    แต่ขอให้รู้แค่เพียงว่า อย่างน้อยมีคนที่จริงใจ
    นั่นคือฉันที่เธอมองเพียงผ่านๆ 
    ก็ได้แต่ฝันอย่างนี้เรื่อยไป
    แต่แล้วคนใดที่เธอพอใจ 
    จะเป็นฉันได้ไหม ถ้าเธอลอง 
    
    รักฉันบ้างจะไม่ยอมให้ห่าง 
    อยากขอเคียงข้างกับเธอจะได้ไหม 
    ไม่รู้คำตอบตอนนี้ไม่เป็นไร 
    แต่เหงาเมื่อไหร่ ให้ฉันเป็นคนโชคดี
    
    รักฉันบ้างจะไม่ยอมให้ห่าง 
    ได้ขอเคียงข้างกับเธอในตอนนี้
    ให้ฉันเป็นสุขเพียงซักแค่นาที 
    หลับตาคืนนี้หลับและฝันถึงฉันได้ไหม
    
    June 19

    I don't like a big city

    i have to stay @ L.A for 3 day
     
    when i arrive and i catch a metro
     
    i feel i don't like atmosphere here 
     
    i wanna back to a small city like
     
    Fort Walton Beach
    **********
    And now i turn back to my real life
     
    i'm here Thailand my home country
     
    i still want to back to Fort Walton Beach
     
    i miss Mcdonald Beal Pkwy so
    **************
    i have to study
    i have a plane for my future
    i'll be there again
    i promise
    May 30

    *EmOtIoNaL*

    sometimes i feel good
    sometimes i feel bad
    nobody don;t know why
    but i'm know the best
    i don't want to feel like this
    Hm...m
     
    i'll be back here again
    i love here or may be
    i'll love s'one here 555
    just kidding wa'
     
    i don't want to back to Thailand now
    but i have to go to study
    =_=
    April 07

    I'm here America

    งาน งาน งาน ทำงานทั้งวันทั้งคืน
     
    คิดถึงเมืองไทยย มากมาย
     
    คิดถึงเพื่อนว่ะ กูคิดถึงพวกมึงง
     
    อากาศที่นี่แม่งหนาวว่ะ
     
    เกรดออกหมดแระไม่ค่อยดีเท่าไหร่เรย
     
    คิดถึงอาหารไทยว่ะ ทำกับข้าวกินเองก้อไม่เท่ากับ
     
    ทำที่บ้าน(เมืองไทย)
     
    อยู่ที่นี่เจอผู้คนมากมายย มากหน้าหลายตา
     
    คนไทยที่นี่ก้อช่วยกันดีนะ ใจดี
     
    มีเรื่องเล่ามากมาย นี่ดูมั่วๆๆงัยก้อไม่รู้ว่ะ
     
    พอ พอ จบๆๆ แปลกๆ บ้าไปแร้วกู
     
     
    คิดถึงเมืองไทย

     
     
     
    March 03

    FinaL*

    สอบ!!
     
     
     
    ..โครตเซ็งเรย..
    February 04

    To Die FoR*

    ไม่ไหวแร้ว  ไม่ไหวแร้ว
    หลังจากที่ไม่ได้ไปเยื่อนถิ่นเก่า
    มานานเปนชาติฝ่าๆๆ.......
    ทำให้ได้เจอ__พรหมลิขิตบรรดาล
    ชักพา ดลให้มาพบกันทันใด แทแด๊ด...แทแด๊ด
    ---------------
    คนอารายน่ารักปานฉะนี้...น่ารักสุดๆๆ
    เทใจให้เรยว่ะ หลังจากที่ไม่ได้เทใจให้ใครมานาน
    มากๆๆ แร้ว นานมากเรยจริงๆๆ
    หลังจากที่เศร้าใจไปพักนึง
    ก้อได้เจอกับสิ่งดี ดี ที่ทำให้มีสันสันอีกครั้ง 55+
    ***********
    นี่คือเรื่องจริงทุกประการ ถึงแม้คำพูดอาจลาว
    หรือ เวอร์ ๆ ไปก้อเหอะ แต่นี่ไม่รุจะหาคำพูดไหนแร้ว
    คนรัยว่ะ ตาก้อโต แถมยังผมเดรด ร๊อค อีกต่างหาก หุหุ
    โครตชอบเรยว่ะ อยากเจอตลอดเวลา
    ++++++++++++
    น่ารักจริง ๆ นะ
    ครัยไม่เชื่อ อาทิดหน้าเจอกันได้
    จะพาไปดู น่ารักจริงๆๆ
    แระกูก้อชอบจริงๆๆด้วย
    แต่ก้อมีเวลาอีกไม่นานแร้วอ่ะ
    ที่จะได้เจอ ถ้ากลับมาแร้วจะยังอยู่ที่เดิมป่าวว่ะ
    หรือว่าจะยังทำสิ่งเดิมๆๆ ป่าววว่ะ...
    @@@@@@@@@@
    -*เพลงนี้ชอบว่ะ*-
    ทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว
    มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ยิ่งทวีคูณความหนาว
    ฝนหนาวเทลงมากระทบนัยต่ฉัน
    และเสียงข้างในก็ร้องออกมา ว่าฉันคิดถึงเธอ
    อยากจะยิ้มข้างเธอ อีกสักครั้ง แล้วนั่งฟังเพลงนี้ด้วยกัน
    ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีอะไรจะสำคัญไปกว่านี้
    และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่
    เธอคือเสียงหัวใจในชีวิตฉัน ในความนึกคิดอยู่ทุกๆวัน
    แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน
    แล้ววันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไร
      ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ 
      การรอคอยมันนานเกินทนไหว
      ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้ 
      แต่ยังมีความหวังตราบที่ฉันยังหายใจ
    และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
      เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด
    อยากหัวเราะข้างเธอเหมือนวันนั้น ที่ฉันร้องเพลงให้เธอฟัง
    ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีอะไรจะสำคัญไปกว่านี้
    และในทุกๆเช้า ที่ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่
    อยากจะเห็นหน้าเธอในวันฟ้าส้าง คือ ความทรงจำที่ฉันต้องการ

    แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน

    แล้ววันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไร
     ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ 
      ว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน
     ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้ 
    แต่ยังมีความหวังตราบที่ฉันยังหายใจ
     และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
      เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด

    ทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว.....

    มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ก็เพราะฉันคิดถึงเธอ...

    -*เดรด ร็อค*-
    ส่งความรักและส่งรอยยิ้ม ยิ้มให้แก่กัน สร้างความผูกพัน
    มอบให้กับโลกกว้างใหญ่ให้สวยงาม สร้างมิตรภาพใหม่ ที่รักกัน
    ให้แต่สิ่งดี พูดแต่สิ่งดี สร้างความสุขกัน ต้องสร้างด้วยความรัก..

    เคยไหมบางทีถ้าเธอต้องการพูดอะไรออกไป
    เคยไหมบางทีคำพูดมันไม่ยอมตรงกันกับใจ
    ทั้งที่พยายามและไม่ว่าจะเตรียมตัวสักขนาดไหน
    เหมือนฉันอย่างที่กำลังเผชิญหน้าความเป็นจริง
    และถึงแม้ข้างในพยายามพูดออกไปให้หมดทุกสิ่ง อย่างที่ตั้งใจ
    แต่มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไร
    เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป
    อ่านปากของฉันนะ ว่า...  ...
    อยากจะพูดอีกครั้ง ว่า...  ...
    และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไร
    ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร
    ไม่ต้องห่วงว่าฉัน เปลี่ยนหัวใจ
    ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ... ตลอดไป
    ฉันรู้ดีว่าบางทีมันก็ดูเหมือน น่ารำคาญ
    แต่ฉันจะพยายามพูดออกไปให้หมดทุกสิ่ง ให้หมดทั้งหัวใจ
    จะย้ำด้วยคำๆนี้ ว่ารักเธอ ไม่ยอมรักใคร


     
     

    January 27

    -*-นี่แหละ ชีวิตจริง-*-

     ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
    เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
    และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน

    บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
    สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
    ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
    มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
    การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
    เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
    และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า...
    ก็ขอให้คิดไว้ว่า
    ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย 
    แต่โปรดจำไว้เถอะว่า
    หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ
    พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
    โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้...
     
    ก็จงชอบต่อไปเถอะ
    การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม
    "การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
    ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า
    กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
    อันไหนมันหนักหนากว่ากัน
    อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
    อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
    อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน

    แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง
    ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
    แต่ก็ยังได้พบ...

    ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
    แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...
    ยิ้มให้กับโชคชะตา 
    ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน

    คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง
    คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว
     
    คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...
    คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...

    คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
    ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส
    เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?

    แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
    ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด
    ...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ 
     
    ***********************
    นี่แหละชีวิตจริงๆๆ เหมือนจะเปนชีวิตตอนนี้เรย ฮ่า
    แง๊...นี่ก้อเหลือเวลาอีกไม่เท่าไหร่ ก้อจะจบ ปี 2
    แร้วก้อจะไม่ได้เจอ....ง๊า...ไม่อยากเรย

     

     


    December 12

    เพราะมัวแต่มอง....เรยช้าเกินไป

    แระแร้วเวลานั้นก้อมาถึง
    ไม่คิดเรยว่าตัวเองจะมีเรื่องเซ่า
    ฮือ ฮือ ถั่วกูช้าไปเอง กูรู้ตัวนะ
    แต่จะให้กูทำงายอ่ะ กูไม่ช่ายคนแบบนั้น
    ที่จะแร่ดไปหาเค้าก่อน มึงก้อรู้นะกูว่า
    .......................................T_T....................................
    เห่อ วันนี้ไปดูหนังทั้งที่เปนหนังตลก(แสบสนิท*เกลียดพระเอกว่ะ)
    ยังไม่ค่อยตลกเรยอ่า แม่ง ครายก้อได้ช่วยสงสารกูทีสิ
    ไม่นะ ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน(เอ๊ะ หรือว่าเคย) เซ่า เซ่า
    วันนั้นสงสารคนอื่น วันนี้ต้องมานั่งสงสารตัวเองซะแระ
    ไม่คิดเรยอ่ะ
     
     เจ็บเพราะรักเธอ และคงช้ำไปอีกนาน ใจของฉันระบมร้าวราน
    มอบใจให้เธอ และเธอได้ไปหมดแล้ว ปล่อยฉันไว้ในความว่างเปล่า
    ไม่เคยคิดเลย ไม่เคยรู้เลยสักนิด  เธอจะคิดมีใจให้ใคร
    และพอรู้ตัว เธอเองเลือกเดินจากไป เธอปล่อยฉันไว้ในความว่างเปล่า
    * ทุ่มเทเพราะรักเธอ เชื่อใจในเธอและในรัก          หวังใจว่าเธอจะรักมั่น
    แต่พอไม่นาน รักพลันมีอันเปลี่ยนไป          เธอมีใครคนนั้น 
    เจ็บเพราะรักเธอ และคงช้ำไปอีกนาน ใจของฉันระบมร้าวราน
    โปรดจงโชคดี ทั้งเธอและเขาคนนั้น ส่วนตัวฉันก็คง..ว่างเปล่า

    November 21

    Tour Guide Trip

    ไปสวนนงนุชมา ต้องตื่นเช้ามากๆๆ
    เพราะอาจานบอกว่า ล้อหมุน 7 โมงเช้า
    แร้วกว่าจะได้นอนนะ ก้อปาไปตี 3 แระ
    ต้องตื่น 6 โมงเช้า ขี้เกียจโครตตตตต
    ..........
    ถึงสวนนงนุช ต้องมานั่งฟังบรรยาย
    จะหลับเหอะ ให้ตาย !แถมยังเอาไปออก
    สอบอีกต่างห่าง วิชา Tour Guide
    เชื่อเหอะ ว่าต้องเปนข้อสอบอัตนัยแน่ๆๆ
    แหวะ !เกลียดว่ะ ขี้เกียจโม้
    ...........
    ไปวันนี้ถ่ายรูปกัน ฮามากกกก
    แอคกันแบบว่า เอาฮา คนละแบบ
    คนละมุม ถ่ายออกมาก้อสวยดีนะ
    ชอบ ไปครั้งนี้สนุกก้อตรงถ่ายรูป
    นี่แหละ 555+ แต่ร้อนชิบบบบบ
    ร้อนมากๆๆอ่า ถ้าไม่มีร่มนะ ตาย!
     
     
    November 13

    เฮ้อ !

    มะคืนมึงโทร มาขอโทดกู
    กูยัง งง เรยว่ามึงขอโทดกูเรื่องรัย
    แต่พอมึงมาบอกว่ามึงโกดกู เรื่องจองตั๋วละก้อ
    กูจะบอกว่าว่ากูก้อเพิ่งรู้ตอนที่มึงบอกกูนี่แหละ
    แระแร้ว...
     
     
    หลังจากที่กูรู้ พูดตรงๆเรยคือกูก้อโกดมึง
    อ้าวแร้วกูผิดหรอ มึงถึงมาโกดกู
    กูอยู่ตั้งศรีราชา ส่วนมึงอยู่กรุงเทพ
    คนที่จะจัดการเรื่องตั๋วจริงๆแร้ว
    น่าจะเปนมึงนะกูว่า.....
     
    กูก้อไม่ว่างเหมือนกันนะ
    งานกูก้อมีให้ทำ แถมยังต้อง
    มานั่งทำการบ้านบัญชี นี่อีก
    ทุกอาทิด แร้วกูจะเอาเวลาที่ไหนไป ห่ะ*
     
    มึงพูดไม่ดีกะกูกูก้อหงุดหงิดนะ แต่แค่กูไม่พูด
    พูดไปก้อหาว่ากูพูดไม่ดีใส่ ทั้งๆที่มึงพูดไม่ดีก่อนนี่หว่า
    นี่แหละ สเหตุที่กูหงุดหงิด
     
    สรุปจะได้ไปมั้ยเล่า เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอนเนี่ย
    มานั่งโกดกัน เถียงกัน เรื่องจองตั๋วกันอยู่เนี่ย
    นึกเรื่องนี้แร้ว อารมเสีย* ฉุนว่ะ หงุดหงิด
     
    เหนื่อยโว้ย !
     

    Get Your Own! | View Slideshow

    November 08

    แต่ว่าอันนี้โดนกว่าว่ะ

    อันนี้ๆๆช่ายๆๆมัยเพิ่งหาเจอว่ะเนี่ย
    โดนๆๆ กับความรู้สึกตอนนี้โครต
      บุคคลไม่สำคัญของโลก 


    เดินทางกับเรื่องเดิมๆ
    ที่เหมือนไม่เคยเป็นจริงได้สักที กับสิ่งที่ฉันฝันไว้

    จนใครดูถูกว่าเป็นเรื่องงมงาย

    ของคนไม่ได้ความ กับสิ่งที่ฉันทำ

    เวลาก็ล่วงเลยไป แต่เรื่องเดิมๆยังไปได้ไม่ไกล

    อย่างที่ใจฉันหวังไว้

    พยายามลงไปเท่าไรก็เหมือนว่ามันยิ่งทำยิ่งสูญเปล่า

    แต่ฉันกลับไม่ท้อใจ

    หากว่าโลกนี้ยังมีเรื่องราว ของคนที่ทำความฝันจนเป็นจริง

    สักวันคนนั้นอาจเป็นตัวฉัน

    หากพรุ่งนี้ไม่มีสิ่งที่เขาเข้าใจ แต่ว่าฉันจะทำต่อไป

    จนกว่าภาพความจริงจะเป็นเหมือนฝันไว้ คนคนนี้จะทำต่อไป

    กลายเป็นแค่คนคนนึง

    ที่เขาเรียกกันว่าคนไม่สำคัญ  ที่โลกไม่จดจำไว้

    ทำใจกับความเป็นไป

    แต่ฉันก็ยังแอบอมยิ้มทุกคราว ที่ฉันยังเดินก้าวไป

    จนกว่าโลกนี้จะไร้แสงดาว ฉันยังจะเดินทางต่อไป

    จนกว่าชีวิตจะหมดความหมาย

    จนกว่าโลกนี้จะไร้แสงดาว ฉันยังจะเดินทางต่อไป

    จนกว่าชีวิตจะหมดความหมาย

    หากพรุ่งนี้ไม่มีสิ่งที่เขาเข้าใจ แต่ว่าฉันจะทำต่อไป

    จนกว่าภาพความจริงจะเป็นเหมือนฝันไว้ ก่อนวันนั้นจะทำต่อไป

    หากพรุ่งนี้ไม่มีสิ่งที่เขาเข้าใจ ฉันจะทำมันต่อไป

    จนกว่าภาพความจริงจะเป็นเหมือนฝันไว้  ฉันจะทำมันต่อไป

    **ช่ายเลยบุคคลไม่สำคัญคนนั้นคือช้านเองงงงงง

    ช่วยที ช่วยด้วย

    แม่ง ! เบื่อมากเปนรัยฟ่ะเนี่ย เอาอีกแระน่าเบื่ออีกแระชีวิตนี้
    กลายเปนคนไม่มีตัวตนอีกแระ เซ็ง ชะมัดเรย เบื่อออออ
    สถานการณ์แบบนี้ ไม่ชอบ แต่ก้อทำรัยไม่ได้ นี่ขนาดมาคลายเคลียดแร้วนะ ยังไม่หายเครียดหรอก
    มีหัวจิตหัวใจเหมือนกันนะเว้ย คนนะเนี่ยคน ไม่ใช่อะไรก้อมาลงตรงนี้
    หงุดหงิดรัย ไม่พอใจรัย รับทุกอย่าง พูดด้วยกี่ทีแร้วว่าเปนงี้ๆๆ
    ก้อเถียงทุกครั้ง ว่า ไม่อ่ะ ไม่เคย "พูดเพื่อ" เบื่อที่ทำรัยไม่ได้
    แร้วมัยต้องทำรัยไม่ได้ด้วยก้อไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
    แย่ว่ะที่เปนแบบนี้ เบื่อ เบื่อ เบื่อ เซ็ง เซ็ง เซ็ง..............
    ก้อเข้าใจนะว่าเข้ามาทีหลัง แต่ช่วยเหนใจ เข้าใจความรู้สึกคนฟัง คนที่ได้ยิน
    หน่อยเหอะว่าจะรู้สึกยังงัยที่เหมือนไม่ได้อยู่ตรงนั้น เหมือนไม่ได้อยู่ด้วย
    เหนค่าก้อแค่บางที แต่ก้อคงเปนน้อยครั้งแหละที่เหน
    ..................................................
    ครัยก้อได้ช่วยที ช่วยให้หลุดพ้นอะไรที่น่าเบื่อ หรือว่าไม่ให้อยู่คนเดียว
    เพื่อที่จะคิดอะไรฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้เรย นี่ว่าฟุ้งซ่านก้อไม่ใช่
    แต่มันเปนความรู้สึกตอนนี้ที่รู้สึก Fell Down โครตๆๆเรย....
    สุดที่จะบรรยายว่ะ ............
    โปรดส่งใครมารักฉันที



    จะต้องเหงากันอีกนานไหม ต้องนั่งถอนในอีกกี่ครั้ง

    จะต้องพบเจอกับรักที่ผิดหวัง กี่ครั้งถึงพอใจ

    เปิดเพลงรักฟังอยู่คนเดียว มีรักข้างเดียวมันเปลี่ยวหัวใจ

    มองไปรอบตัวก็ยังไม่เห็นใคร ทำไมต้องเป็นเรา

     คอยปลอบตัวเองว่ามีสักวัน ที่เจอคนที่เขาจริงใจ

    ยังคอยบอกตัวเอง ว่าต้องมีสักวัน แต่ว่ามันก็ไม่รู้เมื่อไหร่

     โปรดส่งใครมารักฉันที อยู่อย่างนี้มันหนาวเกินไป

    อยากจะรู้รักแท้มันเป็นเช่นไร มีจริงใช่ไหม

    โปรดส่งใครมาเป็นคู่กัน ที่ไม่ทำให้ฉันเดียวดาย

    ช่วยมาทำให้ฉันเข้าใจ และได้รักใครกับเขาสักครั้ง

    มันอ้างว้างจนทนไม่ไหว พยายามห้ามใจ ไม่ได้สักวัน

    อยากจะรู้จริงก่อนคนเขารักกันมันเป็นเช่นไร

    ช่วยมาทำให้ฉันเข้าใจ และได้รักใครกับเขาสักครั้ง

     

    **ที่เหงาน่ะมันมีสาเหตุ ไม่ได้เหงาพร่ำเพื่อ จริงๆๆไม่ได้อยากมีนักหรอกฟงๆๆแฟนๆๆน่ะ แค่อยากไม่รู้สึกเซ็ง บางครั้งก้อพอ


    October 09

    เคยคิดมั้ยว่า ครัยคนนึงจะมารักคุณ(ไม่เคย!!)

    เคยคิดไหมว่า….
    ใครคนหนึ่งที่คุณไม่ได้คาดฝันเค้าจะมารักคุณ

    อย่ามองข้ามเขาไป
    เพราะบางทีสิ่งที่คุณค้นหาอาจจะอยู่ในตัวของคนๆ นั้นก็ได้
    ถ้าคิดว่า “รู้สึกดีๆ” กับใครคนนั้นอย่าลืมบอกเค้า
    ก่อนที่มันจะสายไป …

    วันเวลาอาจจะจำเป็นในการศึกษาใครซักคนหนึ่ง
    แต่สิ่งทีสำคัญมากกว่านั้นคือ

    “เราเข้ากันได้หรือเปล่า เวลาเราอยู่ด้วยกัน เวลาเราได้คุยกัน
    เค้าทำให้เราสบายใจได้หรือเปล่าเวลาเราไม่สบายใจ
    และสุดท้าย เค้ารับเราได้หรือเปล่าที่เราเป็นเรา”

    มันไม่ง่ายเลยที่คุณจะเจอกับใครซักคน
    ที่คุยกับคุณแล้วสร้างความรู้สึกสบายใจให้กับคุณ
    เพราะว่าคนทุกคนไม่เหมือนกัน

    ถ้าวันนี้คุณเจอคน ๆ นั้น
    คนที่คุณรู้สึกดีเวลาอยู่ใกล้ ๆ กับเค้า
    อย่าลืมบอกเค้า
    อย่าคิดแค่ “รอ” ต้องรอจนแน่ใจ
    เพราะวันเวลาไม่ได้ช่วยให้ความรักสมหวังซะทีเดียว

    บางทีเวลาอาจจะเป็นตัวทำลายสิ่งดีๆนี้ด้วยซ้ำ
    ที่แน่ที่สุดคือ “ตัวคุณ”
    อาจจะเป็นคนผลักสิ่งที่ดีที่สุดไปจากชีวิตของคุณเอง!

    อย่าอยู่กับอดีต เพราะอดีตคือวันเวลาที่ผ่านไป
    อย่าฝันกับอนาคต เพราะไม่มีอะไรที่แน่นอน
    จงอยู่กับปัจจุบัน เพราะปัจจุบันยังอยู่กับคุณ

    เพราะฉะนั้น…
    หากวันนี้คุณเจอใครคนหนึ่งที่คุณรู้สึกดีเวลาอยู่ใกล้เค้า
    อย่าแคร์ใคร เพราะบางทีคุณอาจจะรักเค้าเข้าแล้วด้วยซ้ำ
    อย่าลืมบอกเค้านะ ก่อนที่มันจะสายไป
    แต่หากว่าคุณยังไม่เจอ อย่าลืม...จำไว้

    “การลดทิฐิมานะ
    ลดความเย่อหยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเองลง
    เพราะความรักไม่ได้ต้องการให้มีใครแพ้ใครชนะ
    ไม่มีใครผิดและไม่มีใครถูก
    แต่ถ้าคุณคิดว่าชัยชนะเป็นสิ่งสำคัญ
    คุณคือนักพนัน ไม่ใช่นักกีฬา
    อย่าเห็นความรักเป็นเกมกีฬา”


    บางทีคนที่ “เค้ารักคุณ”
    อาจจะรอฟังคำ ๆ หนึ่งจากคุณอยู่ก็ได้
    สำรวจดูว่าใครคนนั้นอยู่ไกลหรือใกล้คุณหรือเปล่าในเวลานี้

    อย่าทำทุกอย่างให้สายไป
    ...โดยที่คุณไม่ได้สร้างสรรค์อะไรขึ้นมาเลย...

    เคยคิดไหมว่า….
    ใครคนหนึ่งที่คุณไม่ได้คาดฝันเค้าจะมารักคุณ

    อย่ามองข้ามเขาไป
    เพราะบางทีสิ่งที่คุณค้นหาอาจจะอยู่ในตัวของคนๆ นั้นก็ได้
    ถ้าคิดว่า “รู้สึกดีๆ” กับใครคนนั้นอย่าลืมบอกเค้า
    ก่อนที่มันจะสายไป …

    วันเวลาอาจจะจำเป็นในการศึกษาใครซักคนหนึ่ง
    แต่สิ่งทีสำคัญมากกว่านั้นคือ

    “เราเข้ากันได้หรือเปล่า เวลาเราอยู่ด้วยกัน เวลาเราได้คุยกัน
    เค้าทำให้เราสบายใจได้หรือเปล่าเวลาเราไม่สบายใจ
    และสุดท้าย เค้ารับเราได้หรือเปล่าที่เราเป็นเรา”

    มันไม่ง่ายเลยที่คุณจะเจอกับใครซักคน
    ที่คุยกับคุณแล้วสร้างความรู้สึกสบายใจให้กับคุณ
    เพราะว่าคนทุกคนไม่เหมือนกัน

    ถ้าวันนี้คุณเจอคน ๆ นั้น
    คนที่คุณรู้สึกดีเวลาอยู่ใกล้ ๆ กับเค้า
    อย่าลืมบอกเค้า
    อย่าคิดแค่ “รอ” ต้องรอจนแน่ใจ
    เพราะวันเวลาไม่ได้ช่วยให้ความรักสมหวังซะทีเดียว

    บางทีเวลาอาจจะเป็นตัวทำลายสิ่งดีๆนี้ด้วยซ้ำ
    ที่แน่ที่สุดคือ “ตัวคุณ”
    อาจจะเป็นคนผลักสิ่งที่ดีที่สุดไปจากชีวิตของคุณเอง!

    อย่าอยู่กับอดีต เพราะอดีตคือวันเวลาที่ผ่านไป
    อย่าฝันกับอนาคต เพราะไม่มีอะไรที่แน่นอน
    จงอยู่กับปัจจุบัน เพราะปัจจุบันยังอยู่กับคุณ

    เพราะฉะนั้น…
    หากวันนี้คุณเจอใครคนหนึ่งที่คุณรู้สึกดีเวลาอยู่ใกล้เค้า
    อย่าแคร์ใคร เพราะบางทีคุณอาจจะรักเค้าเข้าแล้วด้วยซ้ำ
    อย่าลืมบอกเค้านะ ก่อนที่มันจะสายไป
    แต่หากว่าคุณยังไม่เจอ อย่าลืม...จำไว้

    “การลดทิฐิมานะ
    ลดความเย่อหยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเองลง
    เพราะความรักไม่ได้ต้องการให้มีใครแพ้ใครชนะ
    ไม่มีใครผิดและไม่มีใครถูก
    แต่ถ้าคุณคิดว่าชัยชนะเป็นสิ่งสำคัญ
    คุณคือนักพนัน ไม่ใช่นักกีฬา
    อย่าเห็นความรักเป็นเกมกีฬา”


    บางทีคนที่ “เค้ารักคุณ”
    อาจจะรอฟังคำ ๆ หนึ่งจากคุณอยู่ก็ได้
    สำรวจดูว่าใครคนนั้นอยู่ไกลหรือใกล้คุณหรือเปล่าในเวลานี้

    อย่าทำทุกอย่างให้สายไป
    ...โดยที่คุณไม่ได้สร้างสรรค์อะไรขึ้นมาเลย...